hey,
ik las net op het forum dat je iemand bent kwijtgeraakt waar je heel veel om gaf, ik wens je alvast veel sterkte toe..
Ikzelf ben vorige maand mijn broer kwijtgeraakt, een broer waar ik bijna dagelijks ging mee squashen(voor de fun) en we lachten ons altijd te pletter. Telkens als hij in belgie was(want hij zat voornamelijk in het buitenland) gingen wij altijd dingen samen doen, en de laatste jaren(sinds ik ook volwassen ben) ben ik hem heel heel goed leren kennen. We konden echt over alles supergoed praten, altijd lachen, het klootigste werk da je je kon inbeelden (bijvoorbeeld in superslecht weer in de hof werken), werd echt plezant als hij erbij was, want ik voelde mij super bij hem. Hij is de laatste jaren mijne beste vriend geworden. Nu is hij er niet meer, en ik kan het nog altijd niet geloven, ik denk elke dag nog dat hij hier voor de deur kan staan.
Het leven is hard, heel hard, maar je moet koesteren wat je nog hebt.
|