Verrekte mongol |
1379 views | ||
| door brugesboytillidie op ma. 8 feb. 10 om 20:33 | |||
|
Hoe onrealistisch het ook klinkt, deze ochtend zat ik voor de verandering eens op de trein. Nu ja, in de trein klinkt misschien beter. Op zou weleens voor verwarring kunnen zorgen, en aangezien ik geen schrijver ben die graag laaghartige taalmopjes oprakelt recapituleer ik de eerste zin, die intussen compleet verkloot is: Hoe onrealistisch het ook klinkt, deze ochtend zat ik voor de verandering eens in de trein.
In een poging om de reistijd te doden en mijn literaire geest te verrijken, bladerde ik behoedzaam door een ontleend boek uit de bibliotheek. De titel doet hier niets terzake , en daarom gooi ik hem dan ook niet ten grabbel. Wat echter wel ter zake doet, is de opvallende verschijning die plots de zetel tegenover mij innam. Het was, zoals de titel reeds doet vermoeden, een mongool. Nu moet je weten, ik heb totaal geen probleem met deze jongen/meisje (ik ben er nog niet helemaal uit) maar om op safe te spelen, het merendeel licht vaak jodelend te bengelen aan het bagagerek terwijl de gutsende kwijl uit zijn mismaakte tronie gutst, wierp ik hem mijn blik toe. En nou kan je veel zeggen, maar als ik mijn blik naar je werp, dan wordt de overduidelijke boodschap: “met mij moet je niets proberen makker, of ik splijt je voorhoofd in 17 stukken uit elkaar als ware het een Jumbo legpuzzel.” En of je nu graag puzzelt of niet, pijn zal het in elk geval doen! Toegegeven, mijn reactie was misschien iet of wat doorspekt met vooroordelen. Hoe verder de rit vorderde, hoe meer de overenthousiaste jongeman/jongedame zich begon te amuseren met de kleine dingen van een treinreis. Een voorbijsjeezende goederentrein zorgde er zelfs voor dat hij/zij… ok, het hij/zij principe begint mij stilaan de keel uit te hangen… eerst was het grappig, maar ondertussen werkt dit gedoe dusdanig op mijn systeem en zorgt het thans voor moeilijkheden bij de voortgang van mijn stuk. We noemen de mongool gemakkelijkheidhalve Michel Daerden. Deze naam in kwestie komt namelijk wel vaker voor in het milieu. We hernemen: Een voorbijsjeezende goederentrein zorgde er zelfs voor dat Michel Daerden in een uitbundig applaus uitbarstte. Weliswaar was handengeklap niet zo eenvoudig met zijn vergroeiing van zowel de linker-, als de rechterhand, maar zijn interpretatie van applaudisseren verdient enig respect. Michel Daerden was trouwens bijzonder vriendelijk en beleefd tegen de medereizigers. Telkenmale iemand de treincoupé uitwandelde zwaaide hij ze na, vergezeld met een welgemeende “saluuuuuuuu”. En oké, voor ons is het misschien raar dat een dergelijk individu plotsklaps een zakdoek tevoorschijn tovert en deze heel teder begint te knuffelen en te kussen. En oké, misschien is het ook vrij raar dat de hand van Michel Daerden even plotseling wegzakte in de veel te strakke jeans die hij droeg… maar ondanks de gefronste wenkbrauwen is deze jongeman of, vooruit dan maar, jongevrouw, het levende bewijs dat geluk vaak in een klein hoekje schuilt. Het was dan ook deze vaststelling die ervoor zorgde dat ik bij het verlaten van het Centraal Station achter deze gelukkige mongool wandelde en hem een glimlach toewierp… Alvorens zijn herseninhoud ontplofte bij het aanhoren van het schrille gekrijs van een passerende Lamborghini Gallardo… Achja, dan ga ik maar vrolijk achter andere mensen aanhuppelen.
Vroem Vroem! PS: indien iemand problemen zou hebben met het gebruik van de beschimpende benaming ‘mongool’, stuur dan uw klachten op een gele briefkaart naar: Rani De Coninck Medialaan 1 1800 vilvoorde |
|||
Tags: mongol, daerden, lamborghini, gutsend kwijl |
|||











